Często mnie się pytają, dlaczego ja to mówię.
Przecież ja rozdrapuję rany, które mam w sobie.
To jest to, że ja przeżywam, mówiąc. Przeżywam to jeszcze raz.
Dlaczego ja to robię?
Dlatego, że ja chcę, żeby... i moi koledzy...
żeby młode pokolenie nie cierpiało tak jak my,
tylko miało jasne życie,
było przyjazne, sympatyczne i miało lekkie wejście -
może za lekkie wejście -
do tego... sytuacji międzynarodowej, jaka jest.
Ale my chcemy pokazać, że...
I teraz, bardzo często mówią:
"Jurek... czy ty
możesz zapomnieć? I czy możesz wybaczyć?"
Zapomnieć, nigdy nie zapomnę. Wybaczyć mogę.
Bo dlatego, że co dzisiaj młody człowiek,
który nie przeżył wojny,
co on jest winien?
To system był winien.
Nie on. Nie ten młody człowiek winien.
Tylko system, który uświadomił był.
On nie zna wojny.
On chce żyć normalnym życiem.
On chce żyć mądrze, dobrze...
Trzeba pamiętać, że trzeba mieć serce.
Trzeba mieć serce otwarte dla wszystkich.
Nie tylko dla, powiedzmy, swojej rodziny.
Trzeba pamiętać, że rodzina nas uświadamia.
Rodzice nas uświadamiają.
Trzeba mieć zaufanie i do rodziców, i do nauczycieli, i do wszystkich.
Ale my musimy mieć zaufanie. Bo oni nas kształtują.
Oni nas kształtują. I my chcemy... chcemy,
żeby wszystkie narodowości żyły w przyjaźni.
Może się nam uda zmienić trochę świat.
Może się uda. Zobaczymy.